Zilveren vogel
Collega Tijs schrijft regelmatig PHP classes, waar volgens Stijn zelfs een debiel (zie*) mee kan werken.
Nou, ik alvast niet. Hoezeer ik ook de intentie heb om mezelf bij te scholen in de kunst van het programmeren: het gaat maar heel traag vooruit. Te traag naar mijn zin. Er is een goede reden dat mensen zich voor cursussen inschrijven: je legt jezelf een vast ritme op. Je verplicht jezelf om iets bij te leren. Die regelmaat is iets belangrijk. Motivatie vinden is moeilijk: zonder een concreet doel voor ogen te hebben komt er weinig van.
Ontwerpen heb ik geleerd ‘op de job’. Omdat ik moest ontwerpen. Omdat ik acht uur per dag op mijn werk zit en het voor ons bedrijf, maar vooral voor mezelf, niet kan maken om crap af te leveren. Ik heb een hekel aan het woord creatief, maar in essentie is dat wel wat ik graag doe: maken.
Als ik mensen vertel over mijn interesse voor development dan is de reactie: “moet een designer wel kunnen developen?” Mijn antwoord daarop is: “nee, absoluut niet, maar een designer moet wel technisch onderlegd zijn“. Voor een webdesigner betekent dit dat je vlot kan werken met version control systemen, al eens een scriptje kan aanpassen, een website lokaal draaien, basic database stuff. Meer moet je niet kunnen. Ik ben uitermate blij met mensen die het technische gedeelte van de job volledig beheersen, zodat ze zich kunnen concentreren op de feitelijke taak voorhanden.
Voor mij gaat het niet om het feit of iets nu developen of designen is, maar om een idee op een werkende manier op een scherm te toveren. Ik wil niet vastzitten omdat ik wacht op persoon X; als ik op een avond volledig in de zone zit wil ik niet tegengehouden worden omdat ik taal XXX niet beheers of script XXX niet snap.
Mijn persoonlijk doel is eigenlijk die silver bird worden die alles kan wat hij nodig heeft. De val is dan natuurlijk dat je een matige ontwerper en een matige designer wordt in plaats van een van de twee goed te doen (zie ook Jack of all Trades, Master of None). Maar kom: we zoeken een uitdaging. Het lijkt me op dit punt niet zo zinnig voor mezelf om het ontwerp en XHTML/CSS-gedeelte verder uit te diepen. En ik ben geïnteresseerd, en dat is de voornaamste factor.
Een developer-vriend heeft me beloofd eens een zaterdagmiddag programmeerles te geven. Dan kunnen we met iets makkelijks beginnen. En zo evolueren. Misschien komt er nog wel iets moois van.
9 reacties op “Zilveren vogel”
Reacties gesloten
Het is niet meer mogelijk om reacties te geven op dit bericht. Na plaatsing is het gedurende 2 weken mogelijk om te reageren. Dit om de kwaliteit van de uiteindelijke post hoog te houden en spam tegen te gaan. Mocht je toch nog (persoonlijk) willen reageren, zie de contactpagina.
Een intressant artikel. Als student MCT-Multimedia zie ik een beetje van beide, echter zou ik me wel graag in 1 van de twee specialiseren, maar ben er nog niet volledig uit welk deel.
Grappig, in belgië noemen ze dat een witte raaf. Daarom heeft DoNotFold een witte raaf in zijn icoon. Dat gaat om die hele filosofie achter ‘the silver bird’
En ja het is moeilijk, ik moet nu op het werk alles doen, en dat is verdomd moeilijk. Je specialiseren is eigenlijk beter en progressiever dan vanalles een beetje kunnen en daar dan ook maar middelmatig in zijn. Middelmatigen zijn er genoeg, goed zijn in één ding veel minder.
Haja, nu je het zegt. Witte raaf. Sounds sensible :)
De witte raaf is natuurlijk niet middelmatig in vele dingen, maar excelleert in meerdere dingen.
Ik vind het grappig dat mensen vaak zo’n vast idee hebben van wie ze “zouden moeten zijn” of wat ze “zouden moeten doen” en er soms weinig bij stilstaan hoe gewoon de mensen waar ze naar opkijken eigenlijk zijn.
Begrijp me niet verkeerd: aan je eigen competenties werken is vooral een goed gegeven, maar waarom zou je je in ’s hemelsnaam niet kunnen verdiepen in méér dan één vakgebied? (@Herfstmensje dan). Je spreekt van “middelmatige mensen”, maar mensen die één bepaalde taak heel goed kunnen uitvoeren zijn soms ook maar héél middelmatig in het behouden van een overzicht. Iemand die van alles wel wat kaas gegeten heeft, maar niet noodzakelijk duidelijk in een bepaald deelgebied uitblinkt, is volgens mij minstens even belangrijk binnen een organisatie of structuur… :-).
@Wolf trouwens: je spreekt over het feit dat het nog “weinig zin heeft” om html/css verder uit te diepen, maar hoe zit het met Art Direction op het web dan? Ik heb het gevoel dat we (en dan bedoel ik de mensen die daarin geïnteresseerd zijn in de breedste zin) nog maar aan de voet van het Himalayagebergte staan op dat vlak :). Lots of room for exploration, I believe!
@Xavez even verduidelijken:
Als ik het heb over dat het “weinig zin heeft om XHTML/CSS uit te diepen” gaat dat over de technische kant (e.g. optimalisatie, organisatie, kennis van mogelijkheden, kennis van de taal). Bijleren gebeurt daar al doende en door up to date te blijven. Actief bijleren is weinig zinnig omdat bijna alle zaken die je tegenkomt dingen zijn die je al weet (de XHTML/CSS-wereld is nu eenmaal beperkt). Hoe de dingen eruitzien is voor mij ontwerp, ook al komt daar code aan te pas.
Op dat ontwerpvlak dan: daar heb ik nog heel, heel veel bij te leren, op vanalle vlakken. Dit gebeurt op het werk vooral op projectbasis. Sommige projecten geven je een nieuwe insteek, een nieuwe richting, en dan heb je dat weer mee als ontwerper. Vooral uit de nieuwe situaties leer je veel. Om een voorbeeldje te geven: voor een project doen we een volledige mobiele website die wel wat interactie verreist.
Wat me aanspreekt aan development is dat iets leren een zeer concreet gegeven is: je kan iets of je kan het niet. Je kan een weekend tussen de boeken en code zitten en eruit komen met nuttige kennis. Bij vormgeving ligt dat toch net iets anders.
Over hetgene je daar zegt: “Ik vind het grappig dat mensen vaak zo’n vast idee hebben van wie ze “zouden moeten zijn” of wat ze “zouden moeten doen” en er soms weinig bij stilstaan hoe gewoon de mensen waar ze naar opkijken eigenlijk zijn.“: ik besef natuurlijk ook wel dat bvb. een Shaun Inman geen wonderkind is – maar dat houdt me niet tegen om bewondering te hebben voor zijn “multifunctionaliteit” :).
(Dit commentkadertje is trouwens verschrikkelijk klein voor lange comments, ik zal daar eens iets aan doen, om de communicatie te bevorderen)
Ik vind het tekenend dat je zegt: ‘Development kan je of kan je niet door (een weekend) te leren, bij vormgeving ligt dat anders.’
Naar mijn gevoel komen design en development op dat vlak heel erg overeen. Bij beide kan je de ‘regeltjes’ lezen, leren, toepassen. Maar dat maakt je nog geen goede designer/developer. Beide vragen een dieper *begrijpen*, een *zich eigen maken*, een zicht op het grotere geheel.
Een echt goede developer schrijft niet gewoon code - hij schrijft *mooie* code. Die schoonheid vinden in code, dat is waar het ‘kennen van regels’ en het echt developen zich in onderscheiden.
Uiteraard geef ik je daar gelijk in, in de essentie gaat het om leren en de 80% regel: iedereen kan 80% goed worden in iets. De overige 20% gaan zeer, zeer traag. Waarvan de laatste 10% in de praktijk weinigen halen, en diegenen die op 99% komen een ware meester zijn. Om maar getallen op iets te plakken.
Daarop volgend: ik kán al ontwerpen, dus als ik daar in bijleer gaat dat op een andere manier. In een weekend ‘dedicated to design’ ga ik dan misschien van 72% naar 72,4%. Maar in een weekend ‘dedicated to development’ kan ik waarschijnlijk van 10 naar 15% gaan, wat in absolute termen een grotere evolutie is.
Ook kan je bij development zaken concreet aantonen (e.g. ik weet hoe een ‘for loop’ werkt, wat ‘while’ is, hoe een array wordt opgebouwd en hoe ik een database aanspreek in taal X). Bij ontwerp ligt dat naar mijn inziens moeilijker: je kan bijvoorbeeld niet zeggen dat je typografie gemeesterd hebt. Maar als je het opdeelt in kleine stukjes kan je wel zeggen: “Ik weet wat de courante serif lettertypes zijn die de laatste halve eeuw vaak gebruikt zijn voor de broodtekst in boeken”. Ontwerp is abstracter; development is wetenschappelijker; maar dat wil niet zeggen dat er programmeren in mooie, gebalanceerde en onderhoudbare code geen kunst is.
Hehe, het lijkt een beetje op de discussie die op dit moment ook op academisch niveau gevoerd wordt: kan je ontwerpen kwantificeren (en dus, academiseren op de manier waarop wij het kennen)? Wat usability en efectiveness van een design betreft is dat ongetwijfeld waar, maar cijfers zijn geen heilige graal: is een ontwerp mooi of heeft het veel waarde omdat een hoog percentage van de toeschouwers dat vindt? In een bedrijfsomgeving en dus in toegepaste grafiek zijn cijfers genadeloze moordmachines. Maar er is een deel van het ontwerpen dat volgens mij niet kwantificeerbaar is. In development is dat anders: iets werkt, of iets werkt niet. Iets werkt sneller dan iets anders, of het doet dat niet. Veiliger, optimaal gebruik van resources, … Het is allemaal kwantifieerbaar, maar dat is bij design helemaal niet altijd het geval en dat is denk ik net het fundamentele verschil dat Wolf ook aanvoelt. Dat is naar mijn bescheiden mening ook de grondreden waarom je ofwel hoofdzakelijk een designer bent, ofwel hoofdzakelijk een developer: je spreekt de taal van het kwantificeerbare, of je spreekt de taal van het emotieve. Er is een interactie tussen beiden, maar iemand zal spontaan wellicht altijd sterker overhellen naar één kant.
Persoonlijk denk ik dat je meer kan betekenen (zowel voor jezelf, voor een bedrijf als voor je sector) wanneer je langzaam van die 72% kruipt naar de 99% en dan de ambitie nog hebt om de nieuwe 100 te definiëren.