Barcamp en misverstanden
Aangezien ik vorige keer het heft in handen heb genomen om Barcamp te organiseren, wou ik me deze keer niet nodeloos moeien met de organisatie. Maar ik wil mijn ei kwijt.
Barcamp is oorspronkelijk begonnen als een spin-off van Foo Camp. Foo Camp was een evenement in de VS, georganiseerd door Tim O’Reilly. Deelnemen aan dit evenement gebeurde op uitnodiging.
In de VS, ik weet niet of het ook zo is in Europa, noemen developers en technologieliefhebbers zich graag “hackers”, ongeacht de ingeburgerde definitie van hacker. Foo Camp was dus zo’n hacker event, waar enthousiastelingen naartoe kwamen om elkaar code te tonen, van elkaar te leren, en hun ding, zij het een taal, een framework, of een project op een hoger niveau te brengen. Een hacker meetup met activiteiten. Met een open bar. Allemaal heel vrij en opensourcehippiegewijs in het zonnige San Fransisco.
Velen onder jullie hebben ongetwijfeld gemerkt dat in het logo van barcamp de “bar” in het vet staat en de rest niet. Dit is niet zonder reden; het betreft twee woorden: “bar” en “camp”. Nu schrijft iedereen gewoon Barcamp aan elkaar. Maar de naam komt dus voort uit “foo” en “bar”, de bekende placeholdernamen bij het uitleggen van bijvoorbeeld de syntax van een programmeertaal.
Foo Camp, waarin de Foo staat voor “Friends of O’Reilly”, werd een populair evenement waar veel mensen naartoe wilden gaan. Helaas was niet iedereen een vriendje van O’Reilly; en is het ook niet evident om een (kwalitatief) grootschalig evenement te organiseren. Foo Camp bleef dus beperkt en invite only. Als reactie daarop kwamen een paar mensen op het idee om een tegenhanger te organiseren, waar iedereen zich vrij op kon inschrijven. Bar Camp was geboren.
Bar Camp is onstaan als iets voor en door developers, en dat zie je nog altijd. Op de lijst van Antwerpen zie ik minstens 40 mensen die developer zijn), maar tegenwoordig kan je ook fotografie -of dansles geven, of uitleggen hoe je moet biotuinieren. Een open omgeving, zonder veel moeten, maar vooral veel mogen, een dag waar iedereen iets aan heeft en waar je thuiskomt vol ideeën.
Ik heb pas van Barcamp gehoord bij de derde editie in Brussel, georganiseerd door Peter Forret, die er vroeg bij was om Barcamp naar België te brengen. Daar heb ik dan ook voor de eerste keer een aantal mensen gezien waar ik vandaag nog geregeld contact mee heb: de mannen van Openminds, Erlend, Tijs Vrolix, Bart Claeys, en een heleboel andere mensen.
Geïnspireerd door Barcamp Brussels wou ik zelf ook iets doen. Voor het eerste evenement dat ik zelf organiseerde was het niet moeilijk om volk te vinden: een kleine oproep en een blogpost en even later stond er 35 man op de lijst voor de webbouwers meetup. Waar ik dan weer de coole mannen van Gorilla heb leren kennnen. Dat is het fijne aan zulke events: je leert altijd wel een nieuwe boeiende persoon kennen.
Na die meetup kwam er voor mij een eerste (en geslaagde!) Barcamp Ghent, georganiseerd door Thomas Bouve. Tussen editie 1 en 2 is er een keer Mobile Webcamp geweest, en ook een aantal Mobile Mondays geloof ik, die ik gemist heb. Maar het was het een tijdje stil rond Barcamp.
Op het Creative Skills v2-evenement bedacht Tijs (en ik? Dat weet ik niet meer) dat eigenlijk iemand moest opstaan om het iniatief te nemen. Omdat het een evenement is dat zichzelf grotendeels organiseert, is het niet zo intensief om te organiseren als een echt evenement, waar je met zeer veel overhead zit (o.a. sponsors zoeken, tickets, officiële inschrijvingen enz.). Bunker stemde in om me te helpen en zo waren we vertrokken.
Zoals de mensen die al op een Barcamp Gent geweest zijn weten, zijn de voorzieningen van een erg hoog niveau. Het is in de gebouwen van IBBT dus er is goeie wifi. Er zijn echte conferentiezalen, met projectors en schermen en goede stoelen. Er wordt voor catering gezorgd. Er is een coole lounge met hippe designerstoelen, als je een paar HDTV’s nodig hebt moet je het maar vragen. En zo kan ik nog wel een eindje doorgaan.
Maar: niemand verwacht dit. Een parochiezaaltje met een zelf gezette wifi is ook al goed. Dat iedereen een smoske gaat halen in de Panos. Of dat een aantal goeie zielen een massa spaghetti gaan kopen. Het gaat niet om het eten, het gaat niet om de T-shirts, het gaat om de mensen en wat ze te vertellen hebben. Het punt van Barcamp is dat iedereen die kan iets bijdraagt, maar dat zich dat liefst niet uit in financiële middelen. Een sponsor is niet erg, zelfs welkom. Twintig keer moeten roepen naar sponsors is wel erg - want sponsors zijn niet noodzakelijk.
De reden dat Barcamp Gent zo “luxueus” is, komt door IBBT (en Thomas Bouve, die alles heeft geregeld). IBBT is blij met een evenement zoals Barcamp, want het past in de lijn van wat ze doen als organisatie. Op de vorige Barcamp Gent (2) hebben we gezorgd voor leuke T-shirts, ontworpen door One Agency.
Al bij al, ook al organiseerde ik het evenement, heb ik weinig moeten organiseren. Barcamp is self-fullfilling. Als iemand me komt vragen of hij koekjes mag bakken, dan zeg ik: iedereen doet wat hij wil, als je denkt dat die koekjes een bijdrage kunnen zijn aan de dag, go ahead, do your thing.
Daarom trek ik even de wenkbrauwen op als er tot treurens toe wordt gevraagd naar sponsors. Als er gevraagd wordt om een perscommuniqué te schrijven (why?). Als mensen hun twitter accounts worden volgespamd alsof het kleine kinderen zijn (#). Als er een voorstel komt om 10 euro inschrijvingsgeld*, terwijl dat tegen alle principes waar Barcamp op gebouwd is ingaat. En dat er dan een voorstel komt voor een “essentiebarcamp”, en dat de helft van de mensen zich afvraagt wat een essentiebarcamp nu eigenlijk is.
Hoezeer ik ook hippies haat, hou dit evenement alsjeblieft open en vrij. Zonder al te veel verplichtingen. Niet elk beslissingspunt moet eerst door de democratische molen gaan. Behandel mensen als volwassenen, en je krijgt volwassen gedrag terug. Het wordt altijd wel een leuke dag. Zoals het ongetwijfeld zaterdag wordt.
Toen de eerste Bar camp georganiseerd werd, ging het al over het “schalen” van een evenement (#). Naar Belgische Barcampgewoonten zijn er 30-40 “speaking” slots, wat op zich volgens mij zelfs al een beetje te veel is. Het mag allemaal wat vrijer. Op Barcamp Austin liep er een nerd rond met een laptop met een Drupal desktop: hij zocht mede-enthousiastelingen. En hij heeft ze gevonden ook.
Als je met een grote groep vrienden afspreekt is er altijd één iemand die de hele avond niet veel zegt en dan op een gepast moment met 1 mopje de hele groep doet platliggen. Dat is dan zijn bijdrage.
Alle respect voor Anne, die het heft in handen genomen heeft om Barcamp Antwerpen echt te maken. Ik meen het. Ik denk echter dat de manier waarop het georganiseerd wordt een aantal mensen tegen de borst stoot.
* dat je terugkreeg als je een presentatie ging doen
P.S. Het hele stuk over Foo Camp en de origine van Barcamp komt uit externe bronnen. Corrigeer alsjeblieft enige onjuistheden ;).
3 reacties op “Barcamp en misverstanden”
Reacties gesloten
Het is niet meer mogelijk om reacties te geven op dit bericht. Na plaatsing is het gedurende 2 weken mogelijk om te reageren. Dit om de kwaliteit van de uiteindelijke post hoog te houden en spam tegen te gaan. Mocht je toch nog (persoonlijk) willen reageren, zie de contactpagina.
Exactly my thoughts (al heb ik *nog* geen kaas gegeten van de organisatie van een barcamp).
Was er vorige week nog over bezig met mijn collega. We zitten geregeld samen met designers, fronteers en backendmannen op café en dan komt daar zoiezo een plezante avond uit waar iedereen zijn inbreng doet naar het hoe/wat/waarom zonder de office stress.
Ik heb getwijfeld om naar barcamp Gent te komen maar was iets te laat om nog in te schrijven, Barcamp antwerp zag ik al niet meer zitten, te weinig slots voor het aantal gasten, en ik ben niet te gierig om 10 euro te betalen maar ik vrees dat de kwaliteit mss iets zal moeten inboeten omdat je je 10 euro terugkrijgt als je een presentatie geeft… Het twitter gespam heeft me daarin grotendeels beïnvloed.
Soit, ik ben voorstander van alle initiatieven die iets kunnen teweegbrengen in hoe we het web ervaren de dag van vandaag, dus ik kan alleen maar dergelijke initiatieven aanmoedigen.
De ‘discussie’ of we al dan niet terug naar ‘iets eenvoudigs’ moeten hebben we gehad. En ik ehb daar uit geleerd. Echt waar. Maar de trein voor Barcamp 21 maart was al an het bollen en die kon niet mer stilgezet worden. De ruimte was nu eenmaal al geboekt (en moest dus betaald worden). Dat we dan ter plaatse catering moesten nemen was ook voor mij een onaangename verrassing, want ik had ook heel graag gewoon nen ‘boterham met choco’-lunch willen doen. Dat maakt dat we met een factuur van 3300(excl btw) euro zaten van op voorhand gemaakte afspraken.
Op 18 uur was de inschrijflijst van 120 deelnemers vol. Ik durf al niet bedenken op hoeveel minuten een lijst van 60 mensen zou vol zitten.
Dat deze BarCamp een slachtoffer van z’n eigen succes zou worden had ik ook niet bedacht.
Ik heb ontzettend veel geleerd (en ik wist dat hoge bomen veel wind zouden vangen, maar deze orkaan was zelfs voor mij heel zwaar). Als jullie zeggen ‘Anne, organiseer nooit meer iets’ dan is dat goed, en zal ik dat niet meer doen, ook al zal de kriebel altijd blijven.
Ik ben blij dat Tom de aanzet doet om de discussie in levende lijve in 20 minuten te beginnen. Iets eenvoudigers dan al dit getweet en geblog.