Voorkeur
Als ontwerper krijg je soms de vraag om iets te ontwerpen waar je niet helemaal achter staat. Denk aan een politieke partij, of een religieus instituut. Een campagnewebsite voor een campagne die je helemaal niets vindt. Een wasmachineproducent die gelooft de recessie te overwinnen met een online community waar iedereen zijn waspoedertips kan delen.
Moet je redeneren: ik zorg voor een kickass grafisch ontwerp, dat is mijn job, en verder doet het er eigenlijk niet toe voor wie ik werk?
Of is het eerder: al het werk dat ik doe heeft invloed op mijn volgend werk. Ik doe dit werk niet, want ik sta er niet achter. Ook al loop ik hier een duizend euro mis.
Karl Gillis had het er in zijn presentatie op Barcamp Antwerpen over: nee kunnen zeggen is belangrijk.
Ik ben er nog niet uit. Waar ik wel al uit ben is dat ik zoveel mogelijk wil werken voor projecten waar ik heel erg in geloof.
Misschien moet ik maar eens een keer nee zeggen.
4 reacties op “Voorkeur”
Reacties gesloten
Het is niet meer mogelijk om reacties te geven op dit bericht. Na plaatsing is het gedurende 2 weken mogelijk om te reageren. Dit om de kwaliteit van de uiteindelijke post hoog te houden en spam tegen te gaan. Mocht je toch nog (persoonlijk) willen reageren, zie de contactpagina.
Wel, ik heb een paar jaar geleden die keuze fundamenteel gemaakt. Ik ben van werk veranderd en ik heb er nog geen seconde spijt van gehad. Nu sta ik achter het overgrote deel van de dingen die ik maak, hoewel ze grafisch minder ‘cutting edge’ zijn, maar het geeft veel meer voldoening om bij te dragen aan iets duurzaams waar je achter staat.
Maar iemand anders vindt ongetwijfeld dat creatieve vrijheid broodnodig is en zou zich ongelukkig voelen als ‘ie constant ‘ten dienste’ moet staan van een ‘hoger doel’. Een zeer persoonlijke kwestie dus. Karl Gillis bekijkt dat ook vanuit een compleet andere invalshoek dan de gemiddelde vormgever. Het beroep van grafisch vormgever is toch altijd wat problematischer op dat vlak…
Ik snap je opmerking.
Tegelijkertijd getuigt het van een enorme arrogantie: je gaat er van uit dat jouw normen en waarden de juiste zijn, en relevant voor iedereen. Je gaat er van uit dat jij weet welke campagne zal werken en welke niet. Je gaat er van uit dat de klanten maar zullen komen en jou (en diegenen in je team die je ondersteunen in wat je doet) van een loon zullen voorzien.
Er is absoluut een lijn die moet getrokken worden. En die lijn mag elke dag gedefiniëerd worden. Maar we mogen niet vergeten dat die lijn niet door onze navel loopt.
Klopt niet: ik ga er van uit dat ik bezig wil zijn met dingen waar ik in geloof.
Ik stel niet dat waar ik in geloof de juiste normen en waarden zijn. Vergelijk het met de filosoof die zei dat het in sé beter is om je hele leven in god te geloven, ook al bestaat die niet. Je gaat gelukkiger zijn.
http://www.idsgn.org/posts/design-for-the-people-is-not-dead/